In de zaak tussen Mexx en het Bedrijfstakpensioenfonds Mode-, Interieur-, Tapijt- en Textielindustrie (Bpf MITT) staat centraal of Mexx verplicht is deel te nemen aan het pensioenfonds op basis van het verplichtstellingsbesluit. Mexx ontwerpt en verkoopt schoenen, waarvan de productie wordt uitbesteed. In het verleden verkocht Mexx ook ondergoed en sokken. Bpf MITT stelt dat deze activiteiten onder het verplichtstellingsbesluit vallen, mede omdat sommige schoenen (zoals sneakers) textiel of vervangend materiaal bevatten. Het hof oordeelt dat Mexx alleen onder de werkingssfeer van het besluit valt in de periode van 4 oktober 2018 tot 1 oktober 2020, toen zij ook sokken en ondergoed verkocht. Na die datum gold de uitzondering uit het besluit, omdat Mexx zich uitsluitend richt op schoenen waarvan textiel of vervangend materiaal niet een overwegend bestanddeel is.

Het hof past de cao-norm toe en interpreteert het verplichtstellingsbesluit objectief. Hoewel het besluit geen hoofdzaakcriterium kent (waardoor ook geringe activiteiten kunnen volstaan voor toepasselijkheid), geldt de uitzondering voor ondernemingen die in hoofdzaak eindproducten vervaardigen waarvan textiel of vervangend materiaal niet overwegend is. Deze uitzondering geldt ook voor ondernemingen die laten vervaardigen. Niet alle sneakers van Mexx worden als textielproduct aangemerkt; materialen als polyurethaan (PU) zijn geen vervangend textiel. Omdat Mexx vooral schoenen laat maken waarvan textiel niet het hoofdbestanddeel is, valt zij na 1 oktober 2020 niet meer onder het besluit. Het hof beperkt de verplichtstelling tot de genoemde periode en veroordeelt Bpf MITT tot terugbetaling van premies, met compensatie van proceskosten.